Kryzys w systemie ochrony przyrody!?

Czy państwo potrafi jeszcze aktywnie zarządzać przyrodą — czy raczej oddało stery przypadkowi i naciskom najgłośniejszych grup?

Serdecznie zachęcamy do zapoznania się z artykułem Artura Hampla opublikowanym na jego profilu na Facebooku. Tekst wskazuje na głęboki kryzys w polskim systemie ochrony przyrody, wynikający z braku mechanizmów reagowania na sukcesy w odbudowie populacji gatunków zagrożonych.

Autor punktuje sytuację, w której gatunek — po odzyskaniu stabilności liczebnej — nadal pozostaje objęty ścisłą ochroną, mimo że zaczyna wyrządzać szkody gospodarcze, zagrażać bezpieczeństwu ludzi, a nawet destabilizować inne ekosystemy.

Główną przyczyną tego stanu rzeczy jest brak twardych wytycznych i systemowych procedur, co prowadzi do paraliżu decyzyjnego. Zamiast merytorycznego zarządzania populacjami mamy do czynienia z „pseudozarządzaniem” — chaotycznymi działaniami kolejnych ministrów, którzy zamiast opierać się na danych, ulegają naciskom radykalnych grup aktywistycznych. Promują one ideologię pełnej nienaruszalności procesów naturalnych — kosztem interesu społecznego i gospodarczego. W rezultacie państwo rezygnuje ze swojej aktywnej roli, pozostawiając kluczowe kwestie środowiskowe przypadkowi.